من آئینه ام کز من افتاد زنگ

مرو تا به خون سرخ رویت کنم

مسلسل تر از جعد مویت کنم

فتد زنگ بر تیغ آیینه رنگ

سپیده برد روی از چشم درد

برد تیغ من سرخی از روی زرد

چه لافی که من دیو مردم خورم