سپیده برد روی از چشم درد

مسلسل تر از جعد مویت کنم

فتد زنگ بر تیغ آیینه رنگ

من آئینه ام کز من افتاد زنگ

برد تیغ من سرخی از روی زرد

چه لافی که من دیو مردم خورم

مرا خور که از دیو مردم برم