برد تیغ من سرخی از روی زرد

فتد زنگ بر تیغ آیینه رنگ

من آئینه ام کز من افتاد زنگ

سپیده برد روی از چشم درد

چه لافی که من دیو مردم خورم

مرا خور که از دیو مردم برم

ندانی تو پیگار شمشیر سخت