در آن یافه گفتن سرانداختنش

جهان جوی چون دید کان یافه گوی

ز خون ناف خود را کند نافه بوی

سر تیغ بر گردن افراختش

از آن سهمگن تر سیاهی قوی

عنان راند بر چالش خسروی

چنان زد برو تیغ زنگار خورد