کز آن سان نبیند طرایف کسی

گزین کرد مردی به فرهنگ ورای

که آیین آن خدمت آرد بجای

گزید از غنیمت طرایف بسی

گرانمایه هایی که باشد غریب

ز مرکوب و گوهر ز دیبا و طیب

برون از طبقهای پرزر خشک