یکی خرمن از سیم بگداخته

ز مرکوب و گوهر ز دیبا و طیب

برون از طبقهای پرزر خشک

به صندوق عنبر به خروار مشک

یکی خانه کافور ناساخته

زعود گره بارها بسته تنگ

که هر بار از او بود صد من به سنگ