پذیرفت گنجینه بی قیاس

به دارا سپرد آن گرانمایه گنج

شکوهید دارا ز نزلی چنان

حسد را برو تیزتر شد عنان

پذیرفته را نامد از وی سپاس

نه بر جای خود پاسخی ساز کرد

در کین پوشیده را باز کرد