نبد هیچ پیدا درنگ و فسوس

ابا شطرخ نامور گیو را

دو گرد گرانمایه نیو را

چو گودرز و پیران و هومان و طوس

چنین گفت هومان که امروز کار

نباید که چون دی بود کارزار

همه جان شیرین بکف برنهید