چو زان جام کیخسرو آیین شوم

بیا ساقی آن جام آیینه فام

به من ده که بر دست به جای جام

بدان جام روشن جهان بین شوم

بیا تا ز بیداد شوئیم دست

که بی داد نتوان ز بیداد رست