مشوران به خودکامی ایام را

خرابی میاور در ایران زمین

تو را ملکی آسوده بی داغ و رنج

مکن ناسپاسی در آن مال وگنج

قلم درکش اندیشه خام را

ز من آنچه بر نایدت در مخواه

چنان باش با من که با شاه شاه