کزو سروبن را دو تا گشت پشت

سوی شاه شد داغ بر دل کشان

شتابنده چون برق آتش فشان

فرو گفت پیغامهای درشت

چو دارا جواب سکندر شنید

یکی دور باش از جگر بر کشید

که بی سکه ای را چه یارا بود