که در من چه نرم آهنی دیده ای

گشاد از گره چشم در بسته را

درو دید چون اژدها در گوزن

به چشمی که دور افتد از سنگ وزن

که پولاد او را پسندیده ای

نمائی به من مردی اهل روم

ره کوه آتش برآری به موم