منش باز در گردن آرم کمند

خر از زین زر به که پالان کشد

که تا رخت خر بنده آسان کشد

من آن صید را کرده ام سربلند

تو ای مغز پوسیده سالخورد

ز گستاخی خسروان باز گرد

نه چابک شد این چابکی ساختن