کند دعوی همسری با چنار

کلوخی که با کوه سازد نبرد

به سنگی توان زو برآورد کرد

درخت کدو تانه بس روزگار

چو گردد ز دولابه نال سیر

رسن بسته در گردن آید به زیر

کدوئی است او گردن افراخته