به تعظیم دارا جهان دیده مرد

که تا زخمه رودی آمد بدست

تو شاهی قیاس تو افزون کنم

حساب تو با دیگران چون کنم

بسی گونه زین داستان یاد کرد

جهاندار دارای جوشیده مغز

نشد نرم دل زان سخنهای نغز