مشو عاصی اندر خداوند خویش

در اندازه من غلط بوده ای

به بازوی بهمن نپیموده ای

خداوند ملکم به پیوند خویش

پشیمان کنون شو که چون کار بود

ندارد پشیمانی آنگاه سود

جوانی مکن گرچه هستی دلیر