فزونیش یک روز بگزایدت

بهر جای بیغاره بدکنش

چنین است گیتی پرآزار و درد

ازو تا توان گرد بیشی مگرد

ببودن زمانی نیفزایدت

دگر باره بر شد دم کرنای

خروشیدن زنگ و هندی درای