که پوشیده شد روی خورشید و ماه

صف میسره هم بر آراست چست

یکی کوه گفتی ز پولاد رست

جناح آنچنان بست در پیشگاه

ز قلبی که چون کوه پولاد بود

پناهنده را قلعه آباد بود

ز دیگر طرف لشگر آرای روم