چنان گرم شد آتش کارزار

نجات از جهان خیمه بیرون زده

ز بس خسته تیرپیکان نشان

شده آبله دست پیکان کشان

که از نعل اسبان برآمد شرار

جهانجوی دارا ز قلب سپاه

بر آشفت چون شرزه شیر سیاه