چو زنبور گیلی کشیدند نیش

نبردی جهان در جهان ساختند

به شمشیر پولاد و تیر خدنگ

گذرگاه کردند بر مور تنگ

به زنبوره زنبور کردند ریش

سکندر دران داوریگاه سخت

پی افشرد مانند بیخ درخت