شه چین فرود آمد از تخت عاج

به ناموس رایت همی داشتند

غنیمت به بدخواه نگذاشتند

چو گوهر برآمود زنگی به تاج

مه روشن از تیره شب تافته

چو آیینه روشنی یافته

دو لشگر به یک جا گروه آمدند