پر اندیشه از گنبد تیز گشت

شدند از خصومت ستوه آمدند

به آرامگاه آمدند از نبرد

ز تن زخم شستند و از روی گرد

که فردا بسر بر چه خواهد گذشت

دگر روز کین روی شسته ترنج

چو ریحانیان سر برون زد ز کنج