شود شهری از گریه اندوهناک

سخن گو سخن سخت پاکیزه راند

که مرگ به انبوه را جشن خواند

چو مرگ از یکی تن برارد هلاک

به مرگ همه شهر ازین شهر دور

نگرید کس ارچه بود ناصبور

ز بس کشته بر کشته مردان مرد