ولیکن چو بر شیشه افتاد سنگ

نه روزی بدین روز را دیدمی

به دارای گیتی و دانای راز

که دارم به بهبود دارا نیاز

کلید در چاره ناید به چنگ

دریغا که از نسل اسفندیار

همین بود و بس ملک را یادگار