چه سودست مردن نشاید به زور

همین بود و بس ملک را یادگار

چه بودی که مرگ آشکارا شدی

سکندر هم آغوش دارا شدی

که پیش از اجل رفت نتوان به گور

به نزدیک من یکسر موی شاه

گرامیتر از صد هزاران کلاه