قدم تا سرم غرق دریای خون

جهان شربت هرکس از یخ سرشت

بجز شربت ما که بر یخ نوشت

ز بی آبیم سینه سوزد درون

چوبرقی که در ابر دارد شتاب

لب از آب خالی و تن غرق آب

سبوئی که سوراخ باشد نخست