دویم آنکه بر تاج و تخت کیان

براید به اقبال شاه جهان

یکی آنکه بر کشتن بی گناه

تو باشی درین داوری دادخواه

چو حاکم تو باشی نیاری زیان

دل خود بپردازی از تخم کین

نپردازی از تخمه ما زمین