طرازش دورنگست بر دوش تو

چه نیرنگ با بخردان ساختست

چه گردنکشان را سر انداختست

فلک نیست یکسان هم آغوش تو

گهت چون فرشته بلندی دهد

گهت با ددان دستبندی دهد

شبانگه بنانیت نارد به یاد