بنام ایزد آراسته پیکری

که آرایش تاجی و زیب تخت

بتست آدمی را رخ افروخته

جهان جامه ای چون تو نادوخته

ز هر گوهر آراسته گوهری

بدست تو شاید عنان را سپرد

ز تو پایمردی ز ما دستبرد