بهرجا که هستی کمر بسته ام

که تا دانم آمد طلبکار تو

چنانم نماید که از هر دیار

نداری دری جز در شهریار

به خدمتگری با تو پیوسته ام

ازین جام گفت آن خداوند هوش

زهی دولت مرد گوهر فروش