سر تخت جمشید جای تو باد

کله گوشه بردند بر آسمان

گرفتند بر شهریار آفرین

که یار تو بادا سپهر برین

سریر سران خاک پای تو باد

کهن رفت و شاه نو ما توئی

نه خسرو که کیخسرو ما توئی