سکندر جهاندار دارا شکن

ز هر پیکری مانده نقشی بجای

چو دیواری از صورت آراسته

جسد مانده و روح برخاسته

برافروخت چون شمع از آن انجمن

پس آنگاه با هر گرانمایه ای

سخن گفت بر قدر هر پایه ای