مکن بسته بر خصم راه گریز

صبوری ز خودخواه و فتح از خدای

که لشگر بدین هر دو ماند بجای

چو پیروز باشی مشو در ستیز

گه ناامیدی بجان باز کوش

که مردانه را کس نمالید گوش

ز فالی که بر فتح یابی نخست