برامش و جامه بنمای سر

سه روزست تا زین نشان تاختی

بخواب و بخوردن نپرداختی

بیا و بیاسا و چیزی بخور

که من بی گمانم که پیران بجنگ

پس ما بیاید کنون بی درنگ

کسی را که آسوده تر زین گروه