ز بیداد دارا گشایند راز

ز دریا دلی شاه دریا شکوه

نوازش بسی کرد با آن گروه

چو دیدند شه را رعیت نواز

که تا دور او بود در گرم و سرد

کس از پیشه خویشتن برنخورد

ز خلق آن چنان برد پیوند را