جهان بین که چون گوهرش را شکست

کسی را که نزدیک او سنگ بود

ز چندین سپاه آن دو سرهنگ بود

چو بد گوهران را قوی کرد دست

سریر بزرگان به خردان سپرد

ببین تا سرانجام چون گشت خرد

نه بس داوری باشد آن سست رای