به یک تاجور تخت باشد بلند

وز آنجابسی فته برخاستی

چو بکرشته شد عقد شاهنشهی

شد از فتنه بازار عالم تهی

چو افزون بود ملک یابد گزند

یکی تاجور بهتر از سد بود

که باران چو بسیار شد بد بود