کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 124

که خواندی خودی سوزش آتش پرست

چهرهٔ نظامیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 121

    بهر جا که او آتشی دید چست

    #
  2. 122

    هم آتش فرو کشت و هم زند شست

    #
  3. 123

    در آن خطه بود آتشی سنگ بست

    #
  4. 124

    که خواندی خودی سوزش آتش پرست

    انتخاب‌شده
  5. 125

    صدش هیربد بود با طوق زر

    #
  6. 126

    به آتش پرستی گره بر کمر

    #
  7. 127

    بفرمود کان آتش دیر سال

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 124 از «بخش ۲۸ - ویران کردن اسکندر آتشکده های ایران زمین را» است.