چو هاروت صد پیش او مرده بود

چو برخواندی افسونی آن دل فریب

ز دل هوش بردی ز دانا شکیب

به هاروتی از زهره دل برده بود

سکندر چو فرمود کردن شتاب

بدان خانه تا خانه گردد خراب

زن جادو از هیکل خویشتن