شود روشنک دره التاج او

جهان پادشا را چنین است کام

به عصمت سرائی چنین نیک نام

که روشن شود روی چون عاج او

به روشن رخش چشم روشن کند

بدان سرخ گل خانه گلشن کند

ز دارا چنین در پذیرفت عهد