به روشن رخش چشم روشن کند

به عصمت سرائی چنین نیک نام

که روشن شود روی چون عاج او

شود روشنک دره التاج او

بدان سرخ گل خانه گلشن کند

ز دارا چنین در پذیرفت عهد

به مه بردن اینک فرستاد مهد