به روزی که طالع برومند بود

که صید جواب خوشست آدمی

جوابی که در گوش گرد آورد

نیوشنده را دل به درد آورد

نظرها سزاوار پیوند بود

جهان جوی بر رسم آبای خویش

پریزاده را کرد همتای خویش