ز بس رود خیزان که از می رسید

عدو را چو عود و شکر سوخته

ز خیزان طرف تا لب زنده رود

زمین زنده گشت از نوای سرود

لب رامشان رود را می گزید

گلاب سپاهان و مشک طراز

سر شیشه و نافه کردند باز