یکی مجلس آراست از رود و می

عروسانه سر برکشید از پرند

دل شاه روم از پی آن عروس

به شورش در افتاد چون زنگ روس

که مینو ز شرمش برآورد خوی

به می لهو می کرد با مهتران

سر و ساغرش هر دو از می گران