شدی روی دریا ازیشان دژم

بدو گفت هومان که ای پهلوان

مرنجان بدین کار چندین روان

سپاهی بدان زور و آن جوش و دم

کنون خیمه و گاه و پرده سرای

همه مانده برجای و رفته ز جای

چنان دان که رفتن ز بیچارگیست