بدو داد و تاجش ز گردون گذاشت

که بیدار و با شرم و آهسته بود

ز ناگفتنیها زبان بسته بود

کلید همه پادشاهی که داشت

یکی ساعت از دیدن روی او

شکیبا نشد تا نشد سوی او

به شادی در آن کشور چون بهشت