چو شمع از درونسو جگر سوختن

نه بر رخ زدن بلکه شه رخ زدن

بلندی نمودن در افکندگی

فراهم شدن در پراکندگی

برونسو ز شادی برافروختن

چو عاجز شود مرد چاره سگال

ز بیچارگی در گریزد به فال