ز لعل و ز در گردن و گوش پر

که بیند در ایشان ز نزدیک و دور

به گوش کسی کاید آوازشان

سر خود کند در سر نازشان

لب از لعل کانی و دندان ز در

ندانم چه افسون فرو خوانده اند

کز آشوب شهوت جدا مانده اند