سکندر چه گوئی چنان بی کسست

که باشد چو من پاسبانش بسی

دل خود ز بد عهدی آزاد کن

وزین خوبتر شاه را یاد کن

که حمال پیغام او او بسست

به درگاه او بیش از آنست مرد

که او را قدم رنجه بایست کرد