یکی گوشه از شقه آن حریر

به گل روی خورشید پوشیدنت

بفرمود کارد کنیزی دوان

حریری بر او پیکر خسروان

بدو داد کین نقش بر دست گیر

ببین تا نشان رخ کیست این

در این کارگاه از پی چیست این